In Memorandum

Herinneringen aan mijn vriend Ron Verschoor

Geboren 1 december 1965, gestorven 27 januari 2014.

Ik zocht hem op in de maandagmorgen. Samen met John terugdenken over onze jeugd en studietijd. En grapjes maken. Veel grapjes maken over de zin en vooral de komische wendingen in het leven.

En veel plaatjes draaien. Eindeloos de top 1.000 draaien in iedere willekeurige volgorde. Wat was het mooi Ron. Ik wist niet dat er sinds de jaren 50 zoveel mooie muziek is gemaakt. Wel duizenden singeljes keurig aaneengeregen tot prachtige L.P.'s. En dat allemaal op een stick.

We hebben genoten van de onmetelijke cappecinoautomaat. We hebben hem vele malen leeggemaakt maar de waterleiding zorgde er in een continue tempo voor dat we door konden gaan.

Maar afgelopen maandag was je niet in onze huiskamer. Victor en Jan keken zwijgend over de tafel.

Maar ik wil het niet geloven. We zullen vandaag toch zeker weer prachtige herinneringen ophalen.

De weg is lang. De weg is veel te lang.

Ik vind je in eeuwige rust. Ik denk aan de poort naar het eeuwige geluk. Bedankt voor de vriendschap in onze Utrechtse ontmoetingen. Je leeft in onze harten voort.