Dwangmedicatie

Liever dwangmedicatie dan separatie?

Het meest angstige moment in mijn leven. Met dat ik de spuit in mijn lichaam kreeg wist ik het zeker. Ik werd doodgemaakt. En omdat het gif dus niet direcht tot de dood leidde heb ik dit nog een aantal uren tussen angst en vrees geleefd. Zodra ik psychotisch word , ben ik maar matig aanspreekbeer. Veel trek ik in twijfel en veel betrek ik op leven en dood, God en de Duivel. Na het spuitje werd ik opgesloten in de isoleer. Wat een perfect witte ruimte. Is dit de hemel? Ja dit moet de hemel wel zijn. Geregeld komt een verpleegkundige binnen met een beker water en een sneetje brood. Is dit mijn vooruitzicht tot het einde der tijden? Achter een binneraam hangt een plakaat met criptische letters waar je van alles mee kunt maken? Zulk een valsheid moet wel van de duivel zijn. Dit is helemaal niet de hemel. Dit is de hel. Mijn straf voor alle meisjes die ik heb geplaagd. Somber word ik er van. Diep somber. Er komt weer een verpleger met een beker water. Beminnelijke vent, dat kan toch geen hells-angel zijn? Ik val in slaap en als ik wakker word mag ik weer naar de afdeling. De chaos van de gehate kantoortjesverpleging..